मनोभाव

नाते….. फळ विक्रेत्याकडून फळ घेताना तो फळाचा एक छोटासा तुकडा कापून आपल्या हातावर ठेवतो फक्त चव ओळखण्यासाठी. त्या चिमुकल्या तुकड्यातून जर गोडवा मनाला भावला, तर संपूर्ण फळ घरी नेऊन खाण्याची इच्छा होते. पण कधी कधी त्या एका तुकड्यातूनच आपल्याला संपूर्ण फळाची चव कळते आणि मग उरलेले फळ खाण्याची घाई उरत नाही. नात्यांचंही काहीसं असंच असतं... मग ते नातं मैत्रीचं असो, प्रेमाचं असो किंवा अनामिक जिव्हाळ्याचं. एखादी नवी व्यक्ती आपल्या आयुष्यात येते, तेव्हा तिच्या व्यक्तिमत्त्वाच्या आवरणांआड दडलेली माणूसकी जाणून घेण्याची एक अनावर उत्सुकता मनात जन्म घेते. आपण तिच्या शब्दांचा अर्थ शोधू लागतो, तिच्या शांततेमागची कारणं उलगडू पाहतो, तिच्या भूतकाळाच्या पाऊलखुणा मोजू लागतो आणि तिच्या वर्तमानाच्या प्रत्येक वळणावर आपली नजर थबकू लागते. हळूहळू त्या व्यक्तीच्या स्वभावाच्या अनेक छटा आपल्या परिचयाच्या आकाशावर उमटू लागतात.पण कधी कधी वाटतं काही गोष्टी अनभिज्ञच राहू द्याव्यात,कारण प्रत्येक पडदा उघडल्यावर त्यामागे सौंदर्यच सापडेल असं नाही. काही रहस्यं रहस्यच राहिली, तर त्यांचं गूढ आणि आकर्षण टिकून राहतं. ‘झाकली मूठ सव...